Voor ouders

Als ouder is het een grote schok te ontdekken dat je kind zichzelf verwondt. Misschien vermoedt u dat uw kind zichzelf pijnigt of bent u er net achter gekomen. Hoe dan ook is het voor niemand gemakkelijk.

Eerst en vooral raden we u aan om hulp te zoeken voor uw kind. Dit kan bij onder andere het CLB, JAC, een psycholoog,... Bezoek zeker en vast onze pagina met nuttige adressen. We raden u ook de website van prof. Imke Baetens aan. Zij heeft heel wat expertise op vlak van zelfverwonding bij jongeren. U vindt de website van prof. Baetens hier.

Het is in de eerste plaats belangrijk om niet kwaad te worden op uw kind. Natuurlijk komt uw kwaadheid mogelijks voort vanuit andere gevoelens zoals onmacht en ongerustheid. Dit is normaal en begrijpelijk, maar kwaad worden op uw kind zal het niet helpen om te stoppen met zelfverwonding. Laat uw kind merken dat je bezorgd bent en dat u er voor hem/haar wilt zijn en steun wil geven. U kan ook aangeven dat u er best over wil praten, maar dwing uw kind hier niet toe. Bied ook de mogelijkheid om samen met uw kind naar een professionele hulpverlener, zoals een psychologe te gaan.

Een tweede belangrijke aspect is het al dan niet verbieden van zelfverwonding. Het is begrijpelijk dat u natuurlijk wilt dat uw kind onmiddellijk ophoudt met zichzelf pijn te doen, maar het expliciet verbieden is geen goed idee. Het risico bestaat dat uw kind het in de toekomst stiekem zal gaan doen en er niet meer over wil praten.

Respecteer als ouder ook uw eigen grenzen en zoek zelf steunfiguren waarbij u terecht kan met uw eigen emoties en bezorgdheden. Zelfzorg is belangrijk indien u goed voor uw kind wil zorgen. Praat er zelf over met een persoon die je vertrouwt of een hulpverlener. U kan ook steeds bij ons terecht via het e-mailadres: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Zorg ook dat andere gezinsleden, indien ze dit wensen, ergens terecht kunnen om over de zelfverwonding van hun broer/zus/partner te kunnen praten.


Praten, steun bieden, er zijn voor het kind, zijn de belangrijkste aspecten, net als het zoeken van professionele hulp. Blijf er in geloven dat het beter kan worden!